...¿A QUIÉN NO PODRÁS AMAR? SI SÓLO HAY UN HOMBRE,
SI SÓLO HAY UNA MUJER, SI SÓLO HAY UN MUNDO...
DANIEL MACÍAS.
Mostrando entradas con la etiqueta BEGOÑA PAZ. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta BEGOÑA PAZ. Mostrar todas las entradas

miércoles, 29 de febrero de 2012

BEGOÑA PAZ






PRESENTACIÓN DE A MALA VIDA EN VIGO Y LA CORUÑA

El jueves 1 de marzo a las 20:30 en Vigo. Galería Jazz. C/Ronda de don Bosco 21 Bajo.El Viernes 2 de marzo a las 20:30 en  Coruña. Asociación Cultural Alexandre Bóveda C/Olmos 16-18. 1º Begoña Paz y Ediciones La Baragaña presentan A mala vida.


INFANCIA


E había berros
e armarios-cadaleito,
e máscaras
e portadas,
e libros terribles,
prohibidos,
e mesas de mármore
esnaquizadas,
e xigantes soterrados
baixo da torre,
e homes rá agochados
nas sombras,
ao pé da cama.
Mais
sempre
a voz mariña do pai
alí
salvándoa.


INFANCIA


Y había gritos
y armarios-ataúd,
y máscaras
y portazos,
y libros terribles,
prohibidos,
y mesas de mármol
destrozadas,
y gigantes enterrados
bajo la torre,
y hombres rana escondidos
en las sombras,
al pie de la cama.
Pero
siempre
la voz  marina del padre
allí
salvándola.

BEGOÑA PAZ
A MALA VIDA
EDICIONES LA BARAGAÑA





viernes, 3 de diciembre de 2010

BEGOÑA PAZ - A MALA VIDA



GATO 

O gato
mírame
dende o sofá.
O gato
é tan frío.
Non hai afecto
no gato.
Sen mover a cabeza
a súa ollada
me segue.
Vin 
tantas veces
esa ollada.
Sei que
se me levanto
virá por min.
Mollará
por derradeira vez 
os beizos na
cervexa e
virá por min.
O gato é
tan grande
e eu son
tan
pe
que
na.


GATO

El gato 
me mira 
desde el sofá.
El gato
es tan frío.
No hay afecto 
en el gato.
Sin mover la cabeza
su mirada
me sigue.
He visto 
tantas veces
esa mirada.
Sé que
si me levanto 
vendrá a por mi.
Mojará 
por última vez
 los labios en la 
cerveza y
vendrá a por mi.
El gato es
tan grande
y yo soy
tan 
pe
que
ña.

AMIGAS

...Lémbraste do ridículo
que fixeches, borracha,
no Tarabelo?
Daquela vez que botaches
ao chan unha moto 
-a patadas-
porque viras a Fuco con outra, 
ou de cando subiches con
aquel tipo á súa trasteira
-no piso xa durmían
a muller e os fillos-
cun paquete de cervexas e 
unha libra de chocolate
para despois?
Pero non te poñas así,
Uxía, de certo que a el
non lle importa oílo.
Quérete tanto. Verdade
que a queres? Como non
vas querela. Sempre foi tan
¿especial?

A amizade, ese tesouro

AMIGAS

... ¿Recuerdas el ridículo
que hiciste, borracha,
en el Tarabelo?
¿Aquella vez que tiraste
al suelo una moto 
—a patadas—
porque viste a Fuco con otra,
o cuando subiste con
aquel tipo a su trastero
—en el piso ya dormían
la mujer y los hijos—
con un paquete de cervezas y
una tableta de chocolate
para después?
Pero no te pongas así,
Uxía, seguro que a él
no le importa oírlo.
Te quiere tanto. ¿Verdad
que la quieres? Cómo no
vas a quererla. Siempre fue tan
¿especial?

La amistad, ese tesoro.

A MALA VIDA. BEGOÑA PAZ
EDICIONES LA BARAGAÑA 2012

jueves, 15 de julio de 2010

BEGOÑA PAZ. POR LA NOCHE








NA NOITE 

Cansada de vixiar a máscara, a muller 
senta ao final do día fronte do espello. 
Unha a unha vai quitando as engurras, 
as liñas amargas que cercan a boca,  
eleva as pálpebras, limpa cun pano 
húmido as canas, levanta os peitos, 
sacude do corpo os quilos de máis.  

Logo deitase na cama, a chorar.  
Pregúntase por que non vai arrolala 
a súa nai. É tan nova, está tan espida 
e ten tanto, tanto frío. 




POR LA NOCHE 

Cansada de vigilar la máscara, la mujer 
se sienta al final del día frente al espejo. 
Una a una va quitando las arrugas, 
las líneas amargas que cercan la boca, 
eleva los párpados, limpia con un paño 
húmedo las canas, levanta los pechos, 
sacude del cuerpo los kilos de más. 

Luego se acuesta en la cama, a llorar. 
Se pregunta por qué no viene a acunarla 
su madre. Es tan joven, está tan desnuda 
y tiene tanto, tanto frío. 

---------------------------------




LISTA DE ESPERA 

Hoxe hai moita xente, di. 
Ás veces son tantos que temos 
que facer unha pequena selección. 
Repartimos os formularios, eles énchenos 
e logo pasámolos polo lector. 
O ordenador decide quen, como, cando.  
Meu compañeiro e mais eu 
xogamos a adiviñar os elixidos. 
O tremor é un indicio. Non sempre  
acertamos, claro. Tería que ver  
as caras dos que quedan atrás.  
A ansiedade nas súas miradas.  
As súas protestas sobre prazos, dereitos, 
 lugar na lista. É todo tan ridículo.  
Falta dignidade, sabe vostede?  
E un chisco de paciencia. 
A paciencia é indispensable 
para ingresar na nada. 

LISTA DE ESPERA 


Hoy hay mucha gente, dice. 
A veces son tantos que tenemos 
que hacer una pequeña selección.  
Repartimos los formularios,  ellos los cubren 
y luego los pasamos por el lector. 
El ordenador decide quien, como, cuando. 
Mi compañero y yo jugamos 
a adivinar los elegidos. 
El temblor es un indicio. No siempre 
acertamos, claro. Tendría que ver 
las caras de los que quedan atrás. 
La ansiedad en sus miradas.  
Sus protestas sobre plazos, derechos, 
lugar en la lista. Es todo tan  ridículo.  
Falta dignidad,  ¿sabe usted? 
Y un poco de paciencia.  
La paciencia es indispensable 
para ingresar en la nada. 

BEGOÑA PAZ. A MALA VIDA
EDICIONES LA BARAGAÑA. 2012